به گزارش روابط عمومی اداره کتابخانه های عمومی شهرستان درمیان، سومین جلسه انجمن کتابخانه های عمومی درمیان به ریاست مهدی فرجامی فرد، فرماندار درمیان و با حضور سعید امینی نسب معاون سیاسی فرمانداری، بخشداران و شهرداران تابعه و مدیران شهرستانی، در سالن فرمانداری درمیان برگزار شد. فرماندار شهرستان درمیان در این جلسه با اشاره به اهمیت فرهنگ کتابخوانی، بخش اعظم مشکلات فرهنگی امروز جامعه را عدم انس با کتاب دانست. مهدی فرجامی فرد در ادامه با اشاره به لزوم احداث کتابخانه عمومی در شهرهای فاقد کتابخانه ملکی، همکاری شهرداری ها و سایر ادارات سطح شهرستان جهت همکاری در مباحث عمرانی پروژه های کتابخانه را خواستار شد. رئیس اداره کتابخانه های شهرستان نیز در این جلسه ضمن خیر مقدم به حاضرین و گرامیداشت هفته استکبار ستیزی، شهادت شهید محمدحسین فهمیده را ارج نمود و به بررسی مصوبات جلسه پیشین شامل عقد تفاهم نامه همکاری با آموزش و پرورش درمیان، افتتاح حساب خیرین کتابخانه ساز پرداخت و از همکاری شهرداری ها در زمینه واریز سهم نیم درصد تشکر کرد. طاهره رمضانی، در ادامه گزارشی از آمار شرکت کنندگان شهرستان در مسابقات کتابخوانی ارایه نمود و خواستار مشارکت بیشتر ادارات در مسابقات فرهنگی شد.در ادامه سایر ادارات گزارشی از برنامه های پیشنهادی خود به مناسبت هفته کتاب ارایه نمودند.در پایان جلسه انجمن نیز، حاضرین در مسابقه مصباح الهدی شرکت کردند.

کتاب چگونه یک نماز خوب بخوانیم؟ نوشتهٔ علیرضا پناهیان است که به پرسش‌هایی همچون موارد زیر پاسخ می‌دهد: نماز خوب چه نمازی است؟، آثار و فواید یک نماز خوب و نقش آن در زندگی چیست؟، چگونه باید یک نماز خوب بخوانیم؟، چرا باید خوب نماز بخوانیم؟ کتاب حاضر، از سخنرانی‌های پناهیان در حرم مطهر رضوی دربارهٔ نماز برگرفته شده است.

بخشی از کتاب چگونه یک نماز خوب بخوانیم؟

انسان باید زندگی بانشاطی داشته باشد و همیشه سرحال و سرزنده باشد. زندگی ما انسان‌ها به هیچ‌وجه نباید با بدحالی و دلزدگی همراه باشد. چشم انسان فقط وقتی که او سرحال و بانشاط است خوب می‌بیند. عقل انسان وقتی که او سرزنده است، خوب کار می‌کند و موجب خلاقیت می‌شود. قلب انسان تنها وقتی خوب کار می‌کند که احساس خوشبختی کند و وقتی قلب کسی خوب کار کرد، به دیگران محبت پیدا می‌کند و با همه مهربان خواهد بود. با زندگی شیرین است که انسان پیش خداوند متعال هم عزیز می‌شود. «شاکرانه بندگی کردن» زیباترین نوع عبادت است. اما این‌جور عبادت مخصوص آدم‌های خوشبخت است که سرشار از طراوت و نعمتند و از سرِ شادی سجده می‌کنند و سجده‌هایشان طول می‌کشد، برای اینکه خیلی در لذائذ عالم غرق هستند، خیلی می‌خواهند از خدا تشکر کنند. اما چه کنیم که زندگی ما شیرین شود و بتوانیم با حلاوت زندگی کنیم و بالطبع با حلاوت بندگی کنیم؟ چه کنیم که مثل ندید بدیدها نباشیم که عقدۀ لذت بردن دارند و با سر، به طرف لذت هر گناهی می‌روند و از هر خمرۀ خیالی شرابی سر در می‌آورند؟ پاسخ روشن است اگر روح خودمان را با عبادت و ذکر پروردگار تغذیه کنیم زندگیمان سرشار از نشاط، شادی و انرژی می‌شود و با حداقل نعمات و مواهب نیز شیرین خواهد شد. ما آدم‌ها نیاز اصلی‌مان به خود خداوند است، نه اینکه نیاز اصلی ما به نعماتی باشد که می‌خواهیم از او بگیریم. ما نیاز به خود او داریم و باید مستقیماً از خود او انرژی و حیات بگیریم؛ و الا باطری روحمان ضعیف می‌شود و کم‌کم می‌میریم؛ یعنی دل‌مرده می‌شویم. راه اینکه مستقیماً از خداوند متعال انرژی بگیریم «عبادت» است. عبادت، وصل شدن روح به منبع قدرت و حیات است و تنظیم‌کنندۀ شریان‌های روحی و عصبی انسان است. عبادت حتی بر جسم ما هم تأثیر خوب دارد. با عبادت سلول‌های بدن ما هم با ما مهربان‌تر می‌شوند. چون این سلول‌ها، همه عاشق خدا و تسبیح‌گوی او هستند. عبادت شارژ روح برای قدرت و نشاط بهتر پیدا کردن است. طبیعتاً با عبادت، زندگی و بندگی شیرین‌تر خواهد شد و انسان پس از یک عبادت خوب مانند کودکی که به قدر کافی از آغوش مادر آرامش گرفته است و حالا بهتر آمادۀ تجربه کردن حیات است، سرزنده‌تر زندگی خواهد کرد.