اگر به زندگی نگاه مصرف گرایانه داشته باشیم، هر اندازه که از نظر اقتصادی قوی باشیم، پولمان را خرج «مصرف» بیشتر میکنیم؛ نه انگیزه بیشتری برای «فرزندآوری».

منبع: کتاب ایران! جوان بمان. نوشته محسن عباسی ولدی

خلیج فارس از سمت شمال با ایران، از غرب با کویت و عراق و از جنوب با عربستان، بحرین و امارت متحده عربی همسایه است. وسعت آن 240،000 کیلومتر است و پس از خلیج مکزیکو و خلیج هودسن سومین خلیج بزرگ جهان محسوب می‌شود. خلیج فارس توسط تنگه هرمز به دریای عمان و از طریق آن به دریاهای آزاد مرتبط است و جزایر مهم آن عبارت‌اند از: خارک، ابوموسی، تنب بزرگ، تنب کوچک، جزیره کیش، جزیره قشم، و لاوان که تمامی آنها به ایران تعلق دارد. خلیج فارس و سواحل آن معادن سرشار نفت و گاز دارد و مسیر انتقال نفت کشورهایی چون کویت، عربستان و امارات متحده عربی است. به همین دلیل، منطقه‌ای مهم و استراژیک محسوب می‌شود. بندرهای مهمی در حاشیه خلیج فارس وجود دارد که از آنها می‌توان بندر شارجه، دوبی، ابوظبی و بندر عباس را نام برد.
10 اردیبهشت در تاریخ ایران روز مهمی است. روزی که یادآور ازخودگذشتگی های ملت سرافراز ایران و فرار اشغال‌گران متجاوز پرتغالی بعد از ۱۱۷ سال تسلط جابرانه‌ بر سواحل جنوبی کشور (۲۱ آوریل ۱۶۲۲ میلادی) در پی رشادت‌های سپاه ایران به رهبری امیرالامرای فارس(امام قلی‌خان) می باشد. شاه عباس صفوی در این روز در سال ۱۶۲۱ میلادی توانست هرمز را از چنگ پرتغالی ها درآورد، تا همیشه به خاطر این اقدامش از او به نیکی یاد شود.
اما این روز در سال‌های اخیر شرایط دیگری پیدا کرده است.
استعمار گر پیر پس از ملی شدن صنعت نفت و خلع ید از شرکتهای انگلیسی و قطع روابط ایران و انگلیس ابتدا نماینده سیاسی انگلیسی مقیم بحرین از سال ۱۳۲۹ (۱۹۵۰ م.) عبارت ساحل عربی را برای منطقهٔ جغرافیایی بخش جنوبی خلیج فارس که متعلق به عرب‌های تحت‌الحمایه انگلیس بود مرسوم ساخت و سپس به مرور کلمه خلیج عربی را جایگزین آن ساخت و سپس این نام را به کل خلیج فارس تعمیم داد.اما هرگز موفق نشد. این در حالی است که تا اوایل دهه ۱۹۶۰ درباره نام خلیج فارس هیچ گونه بحث و جدلی در میان نبوده است و در تمام منابع اروپایی و آسیایی و امریکایی، دانشنامه‌ها و نقشه های جغرافیایی این کشورها نام از خلیج فارس درتمام زبان ها به همین نام یاد شده است. همچنین در سال‌های اخیر کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس و در صدر آنها کشور عربستان به همراه اربابان غربی شان سعی و تلاش فراوانی در تحریف نام خلیج فارس داشته‌اند تا از این تغییر نام اعتباری برای خود بیافرینند و این آبراه استراتژیک جهان را به نام خود درآورند؛ البته اعراب حاشیه خلیج فارس در پیمودن این مسیر تنها نبودند و برای مثال یک مورد دیگر تحریف نام خلیج فاس در سال 1383 توسط اطلس مشهور جهانی به نام نشنال جغرافی بود. پس از تحریف نام خلیج فارس در اطلس نشنال جغرافی که بعد از دو قرن کاربرد نام خلیج فارس برای اولین در نسخه جدید در آبان سال 1383 نام جدیدی را در کنار نام بین المللی خلیج فارس قرار داد خشم و اعتراض عمومی در میان فعالان اجتماعی و فرهنگی داخل و خارج نسبت به این تحریف غیرعلمی صورت گرفت و پس از ارسال هزاران ایمیل و نامه اعتراضی و یک طومار اینترنتی با بیش از 120 هزار امضا به موسسه مذکور، مدیر موسسه مشهور آمریکایی ضمن عذرخواهی از ملت ایران، قول داد اشتباه خود را جبران کند. این پیروزی نشان داد که با اتحاد می توان کارهای بزرگ کرد و از تخریب و جعل هویت یک ملت بزرگ جلوگیری کرد.

گردآوری : بخش فرهنگ و هنر بیتوته

منابع :daneshnameh.roshd.irsaelin18.comatabatnews.ir

با شنیدن خبر اشغال سفارت آمریکا توسط عده ای از دانشجویان، رئیس‌جمهور آمریکا، جیمی کارتر، مدام به گرد خود می‌پیچید. زیرا با اشغال سفارت و آن همه اسناد مدارک محرمانه که نشانه‌ی دخالت و تلاش پی‌درپی کشورش برای براندازی نظام جمهوری اسلامی ایران بود و هم‌چنین اسارت دیپلمات هایش که نیروهای جاسوسی او بودند، احتمال می‌رفت که در جهان آبرویی برای او و کشورش باقی نماند. کارتر به تکاپو می‌افتد تا به وسیله‌ی واسطه‌ها بتواند با ایران مذاکره کند اما موفق نمی‌شود. چند روز بعد در آمریکا کار به دست ژنرال‌ها می‌افتد. این‌بار آنهایند که برای بازکردن این گره‌ی کور باید به تکاپو می‌افتادند. چیزی نمی‌گذرد که از میان کماندوهای ارتش، کارکشته‌ترین آن‌ها انتخاب می‌شوند. یک‌ماه بعد از تسخیر سفارت آمریکا، کماندوهای انتخاب شده برای آموزش نظامی به ایالت آریزونای آمریکا اعزام می‌شوند. بعد از مدت کوتاهی که در این ایالت تعلیمات لازم را می‌بینند رهسپار کشور مصر می‌شوند. عاقبت، گروه ۹۰ نفری کماندوها و دو سه نفر سرسپرده‌ی ایرانی، از قاهره به ناو هواپیمابر نیمیتز در دریای عمان و نزدیک آب‌های ایران منتقل می‌شوند. مقصد اصلی آن‌ها تهران ـ پایتخت ـ بود اما پیش از آن در نیمه‌ی راه، هلی‌کوپترها باید برای سوخت‌گیری ابتدا در صحرای طبس به زمین می‌نشستند. اما در طبس گرفتار طوفان شن شده و همگی آن‌ها از بین می‌روند.