با شنیدن خبر اشغال سفارت آمریکا توسط عده ای از دانشجویان، رئیس‌جمهور آمریکا، جیمی کارتر، مدام به گرد خود می‌پیچید. زیرا با اشغال سفارت و آن همه اسناد مدارک محرمانه که نشانه‌ی دخالت و تلاش پی‌درپی کشورش برای براندازی نظام جمهوری اسلامی ایران بود و هم‌چنین اسارت دیپلمات هایش که نیروهای جاسوسی او بودند، احتمال می‌رفت که در جهان آبرویی برای او و کشورش باقی نماند. کارتر به تکاپو می‌افتد تا به وسیله‌ی واسطه‌ها بتواند با ایران مذاکره کند اما موفق نمی‌شود. چند روز بعد در آمریکا کار به دست ژنرال‌ها می‌افتد. این‌بار آنهایند که برای بازکردن این گره‌ی کور باید به تکاپو می‌افتادند. چیزی نمی‌گذرد که از میان کماندوهای ارتش، کارکشته‌ترین آن‌ها انتخاب می‌شوند. یک‌ماه بعد از تسخیر سفارت آمریکا، کماندوهای انتخاب شده برای آموزش نظامی به ایالت آریزونای آمریکا اعزام می‌شوند. بعد از مدت کوتاهی که در این ایالت تعلیمات لازم را می‌بینند رهسپار کشور مصر می‌شوند. عاقبت، گروه ۹۰ نفری کماندوها و دو سه نفر سرسپرده‌ی ایرانی، از قاهره به ناو هواپیمابر نیمیتز در دریای عمان و نزدیک آب‌های ایران منتقل می‌شوند. مقصد اصلی آن‌ها تهران ـ پایتخت ـ بود اما پیش از آن در نیمه‌ی راه، هلی‌کوپترها باید برای سوخت‌گیری ابتدا در صحرای طبس به زمین می‌نشستند. اما در طبس گرفتار طوفان شن شده و همگی آن‌ها از بین می‌روند.