سیدمرتضی آوینی بیست‌ویکم شهریورماه ۱۳۲۶ در شهر ری متولد شد و بیستم فروردین ۱۳۷۳ در فکه به شهادت رسید. وی مستندساز، عکاس، روزنامه‌نگار، نویسنده و نظریه‌پرداز «سینمای اسلامی» ایرانی بود. آوینی در سال ۱۳۴۴ در دانشگاه تهران در رشته معماری تحصیل کرد. در طول انقلاب ایران، آوینی فعالیت هنری خود را به عنوان کارگردان فیلم‌های مستند آغاز کرد و از فیلم‌سازان برجسته جنگی به شمار می‌رفت. وی بیش از ۸۰ فیلم درباره جنگ ایران و عراق ساخت. به گفته «اگنس دیویکتور» آوینی روش‌های اصلی فیلم‌برداری را ابداع کرد و جنبه باطنی جنگ ایران و عراق را براساس اندیشه عرفانی شیعه به تصویر کشید. بیشتر کارهای او به بازتاب نحوه درک بسیجی‌ها از جنگ و نقش آن‌ها در آن اختصاص داده شد. «فتح خون»، «توسعه و مبانی تمدن غرب»، «حلزون‌های خانه‌به‌دوش»، «رستاخیز جان» و «فردایی دیگر» نمونه کتاب‌هایی است که توسط شهید سیدمرتضی آوینی به نگارش درآمده است. مشهورترین اثر وی مجموعه مستند روایت فتح است که در طول جنگ ایران و عراق فیلم‌برداری شد. وی در سال ۱۳۷۲ در حین فیلم‌برداری بر اثر انفجار مین شهید شد. رهبر انقلاب اسلامی پس از شهادت آوینی، وی را سید شهیدان اهل قلم اعلام کردند. بیستمین روز فروردین به افتخار وی «روز هنر انقلاب اسلامی» نام‌گذاری شده است.